(Σίκουελ, περίπου, του προηγούμενου)
Το ντου. Τόσο λατρεμένο στην χώρα μας. Τόσο διαδεδομένο.
Ο θρύλος λέει πως η αγαπημένη αυτή τακτική είναι κατάλοιπο της Τουρκοκρατίας.
Τότε που οι Κλέφτες έκαναν ντου στα τουρκικά περίπολα, στα χωριά, στους Αρματολούς. Μάλιστα, οι τελευταίοι πήραν πρέφα πως με τις τρεις και δέκα που τσέπωναν από την Πύλη δεν βλέπουν προκοπή και αποφάσισαν να ανέβουν στα βουνά με τους Κλέφτες για να κάνουν όλοι μαζί ντου.
- Το ντου των ντου, όπου οι άντρες ξεχώριζαν από τ' αγόρια
Στην εποχή μας, το ντου όχι μόνο διασώζεται αλλά και εξασκείται με μεγάλη επιτυχία από τους νεοέλληνες, χωρίς βέβαια να διατηρεί τον ένδοξο και απελευθερωτικό χαρακτήρα του. Αν και το γήπεδο θεωρείται ο Καθεδρικός του ευγενούς αυτού σπορ, τα φεστιβάλ και οι μεγάλες συναυλίες δεν μένουν με το παράπονο:
«Πήρες εισιτήριο για Motorhead;»
«Όχι, θα μπω με το ντου.»
Λογικότατο. Γιατί να πληρώσεις όταν έχει ντου;
Τηλεφωνική συζήτηση στο Rockwave:
«Έλα που είσαι; Είμαι ήδη μέσα.»
«Θα μπω σε λίγο με το ντου, τα λέμε κάτω από τον ηχολήπτη»
Πως περιμένεις το ΚΤΕΛ για Αμφιλοχία; Κάπως έτσι.
Κερασάκι στην τούρτα του πολιτισμού, οι ανυποψίαστοι-απληροφόρητοι που ρωτάνε με αγωνία αριστερά και δεξιά στα πέριξ του συναυλιακού χώρου:
«Παιδιά, ξέρει κανένας τι ώρα είναι το ντου;»
«Ναι. Παρά τέταρτο φεύγει το πρώτο, αν σταματήσετε στο μπαρ για μπύρες παρακαλώ τις βαλίτσες από την άλλη μεριά.»
Σαν το πατροπαράδοτο οβελία και την μαγειρίτσα, σαν την λαγάνα και τον χαρταετό στου Φιλοπάππου, έτσι και το ντου είναι βαθιά ριζωμένο στην ιδιοσυγκρασία του έλληνα. Φυσικά, στα γήπεδα αποθεώνεται. Ντου στις κερκίδες, ντου στα τουρνικέ, ντου στον αγωνιστικό χώρο. Ντου να κυνηγήσουμε τους παίχτες μας, ντου να κυνηγήσουμε τους αντιπάλους, ντου στα ΜΑΤ σε περίπτωση που δεν το επιχειρήσουν αυτοί πρώτα, ντου στον Μπάκε, στον Μπάγιεβιτς, στον Κατσιαμπή, ντου στην Τούμπα με τους παίχτες της Παρί να τρέχουν σαν παλαβοί προς τα αποδυτήρια, ντου στο γρασίδι του ΟΑΚΑ για να πανηγυρίσουμε ένα πρωτάθλημα που μόλις έχει κερδίσει άλλη ομάδα, ντου στην λογική.
Και αν αυτός ο αλήτης ο βαρόνος ο Ντε Κουμπερτέν το έκοψε στα μουλωχτά από το πρόγραμμα των Αγώνων, εμείς δεν χαμπαριάζουμε. Εδώ θα είμαστε για να το διαιωνίσουμε το εθνικό μας άθλημα. Δηλαδή οι Ινδοί γιατί έχουν το κρίκετ; Πιο έξυπνοι είναι από εμάς;
ΥΓ: Το γεγονός ότι η λέξη «Μπάγιεβιτς» δεν βγαίνει λάθος στο Word με εντυπωσίασε. Όταν δοκίμασα «Τεννές» περιμένοντας μάταια να μην βγάλει κόκκινη γραμμούλα από κάτω, συνειδητοποίησα πως ήρθε η ώρα να σταματήσω να γράφω και να πάω για ύπνο. Αφότου την πρόσθεσα στο λεξικό βέβαια.
No comments:
Post a Comment